Yönetim planındaki değişikliğin iptali istemi – Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, 2025/12093 E., 2026/9554 K.

5. Hukuk Dairesi 2025/12093 E. , 2026/9554 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/147 Esas, 2025/352 Karar

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki yönetim planındaki değişikliğin iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle;13.05.2018 tarihli yönetim planı değişikliğinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; talebin 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 4/5 çoğunlukla değiştirilebilecek basit bir Yönetim planı değişikliğinin iptali ile ilgili olmadığını, halihazında işyeri olarak çalıştırılan bir bağımsız bölümün iş yeri olan niteliğinin değiştirilmesi ile ilgili olduğunu, 1426 m² lik bu işyerinin içinde davalıların hak iddia ettiği ve yönetim planı değişikliği ile kira alacağı talep ettiği kısmın 723 m² lik bir bölüm olduğunu, bu işyerinin 703 m²lik bölümünü davacının 60.000 USD Belediyeye hibe ettiği taşınmazlarla sağladığını, bilirkişi raporuna göre "Sığınak" vasfını yitiren bu yerin 703 m²lik bölümünü davacının parasal katkıları ile sağlandığını, müvekkilinin 1995 yılında yapılan yönetim planı ile bu müstakil bağımsız bölümün tarafından işletilebilmesi için apartmanın 723 m² lik sığınağını kiraladığını, apartman sığınağın da içinde bulunduğu bu yerin ticari işletilmesini kira karşılığı davacının şirkete tahsis ettiğini, davacının davalılardan yönetim planı ile kiraladığı yerin apartmana ait 723 m² lik sığınak bölümü olduğunu, davalıların bu bölüm için kira talep haklarının davalıların yönetim planı değişikliği ile sahip oldukları ve davacıya kiraladıkları sığınağın kirasını değil 1426 m² lik tamamen tefriş edilmiş çalışır vaziyetteki işyerinin tüm kirasını talep ettiğini, alınan değişiklik kararının iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesine göre herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğunu, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumayacağını, davaya konu yönetim planının 9 uncu maddesinin değişikliğinin 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesine açık aykırılık olduğunu, davaya konu yapılan bu değişiklik ile 1995 tarihli yönetim planının 9 uncu maddesi ile davacıya tanınan hakların davalılar tarafından gasp edildiğini, bu nedenle ortada haksız fesihin söz konusu olduğunu, davalıların korunmaya değer hukuki yararlarının olmadığını, davalıların bu değişikliği kötü niyetle yaptıklarını, davalıların Yönetim planının 9 uncu maddesi değişikliği ile 723 m²lik apartman sığınağını mı yoksa bu sıgınağı da kapsayan 1426 m²lik işyerinin tamamınınmı kiralama haklarını almak istediklerinin tespitinin önemli olduğunu, bilirkişi raporunda açıkça bu işyerinin içinde yok olan 723 m² apartman sığınağının "sığınak vasfını kaybetiğini" beyan ettiğini, ancak bilirkişilerin bu tespiti ile ilgili karar gerekçesinde herhangi bir açıklama yapmadığını, mimari projede "Sığınak" olarak gösterilen yerin; 723 m² olduğunu, davacı şirketin, ...bulvarı üzerinde 795 m² bir arsayı Belediye'ye bağışlamak sureti ile belediyeden proje onayı alarak 1426 m² büyüklüğünde davaya konu oto servis istasyonu açtığını ve bu işyerinin işletilmesi için belediyeden ruhsat aldığını, davacı şirketin bunu yaparken; sığınağın projeye göre apartmanla olan merdiven bağlantısını iptal ederek 1426 m² olan bu yere 114 m² rampa inşa ederek bağımsız bir giriş yaptığını, bu müstakil işyeri için belediyeden kapı numarası aldığını, bu nedenle işyerinin sokak numarasının apartmandan bağımsız olduğunu, bodruma apartmana ait olan sığınağa ilaveten toplamda 1426 m² olarak inşa edilen bu bölüm için 1400 m² mozaik zemin, 250 m² seramik ve fayans, 300 m² alüminyum doğrama, 100 m² 4mm cam, yüksek gerilim panosu 1.2 km antigon kablo, 110 adet tavan aydınlatması 50 ton kapasiteli atık ve ... suyu toplama sistemi, tavan ve duvar boyaları duş, lavabo wc mutfak ve tavanlarda gün ışığı aydınlatmasının tesis ettiğini, davalıların bu özel yeri apartman sığınağı olduğu gerekçesiyle tümüyle sahiplenmek istediklerini, davalıların açmış oldukları Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/1493 Esas ve 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/857 Esas sayılı davalar ile davacıların 14 senedir uğraştığını, 723 m² sığınak bahane edilerek 1426 m² lik bir bağımsız işyerinin tüm gelirine sahip olmak istediklerini, kararın infaz kabiliyetinin olmadığını, davalıların sığınaklarına sahip çıkmak istemeleri durumunda davacı ... Şirketine karşı meni müdahale kal ve eski hali getirme davası açmasının gerekli olduğunu, davalıların 723 m² sığınaklarına kavuşmaları için tek yolun bu olduğunu, işyerinin tekrar sığınağa dönüştürülmesi için yeterli çoğunluk olmadığını, davacının proje tadilatı işlemlerine başlarken belediyeye başvurduğunu ve ilgili belediyenin dvacının sığınağın müstakil iş yerine dönüştürülmesi talebini imar planına uygun bularak tadilat işlemi için müvekkili ... Şirketine izin ve tadilat işlemlerinden sonra da işyeri olarak çalıştırabilmesi için ruhsat verdiğini, davaya konu iş yerinin yeniden niteliğinin değiştirilebilmesi için kat maliklerinin oy birliğinin gerekli olduğunu, oy birliği sağlanamadığı sürece apartman sığınağını iş yeri içinden ayırmanın mümkün olmadığını belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, dava konusu iptali istenen 13.05.2018 tarihli yönetim planı değişikliğinin 634 sayılı Kanun'un 28 inci maddede belirtilen usullere göre yapılmış olduğu ve toplantıda 4/5 oy çoğunluğuna ulaşıldığı anlaşılmakta olup ayrıca davaya konu yere yönelik faydalı işler iddiasının bu davanın konusunu oluşturmayacağı, karardan sonra davalının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre de diğer paydaşlara karşı bu konuda ayrı bir dava açmasının mümkün olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yönetim planındaki değişikliğin iptali istemine ilişkindir. 2. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre dava konusu yerin kat irtifakına esas projesinde sığınak olarak gösterildiği, sığınağın genişletilerek tadilat ilave ve değişikliklerle ototamir bakım servisi olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. 3. Kat malikleri kurulu, alacağı kararla bir kısım ortak alanların kullanımını bir kısım kat maliklerine bırakabilir ise de mimari projede sığınak, kapıcı dairesi, asansör makine dairesi, enerji, tesisat ve hidrofor odası gibi özel amaca tahsisli ortak alanların kullanımının devri (veya kiraya verilmesi), oybirliği ile alacakları kararla mimari projede değişiklik yapılarak özel amaca tahsisli nitelikleri kaldırılmaksızın mümkün değildir. Mahkemece, kat malikleri tarafından oybirliği ile alınan kararla özel amaca tahsisli ortak alanların niteliğinin tadilat projesi ile değiştirilip değiştirilmediği veya bu niteliklerinin kaldırılıp kaldırılmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.