Karşılıklı Boşanma (çocukla kişisel ilişki) – Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, 2026/880 E., 2026/6974 K.

2. Hukuk Dairesi 2026/880 E. , 2026/6974 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/2382 E., 2025/3092 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/261 E., 2025/469 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, reddedilen yoksulluk nafakası talebi, kişisel ilişki süreleri yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, hükmedilen tazminatlar, çocuk lehine takdir edilen tedbir ve iştirak nafakası ile miktarları, velayet ve kişisel ilişki düzenlemeleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle, erkeğe yüklenen kadını fetöcü diye şikayet ettiği ve kadının maaş kartını erkeğin abisine vermesi yönünde baskı uyguladığı vakıalarının evliliğin ilk zamanlarında yaşandığı, evlilik birliğinin daha sonra devam ettiği, haliyle bu kusurların af kapsamında kaldığından erkeğe yüklenmemesi gerektiği, belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre de boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı- davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.İlk Derece Mahkemesince ortak çocuk ile baba arasında "Her ayın 2. Ve 4. pazar günleri saat 13.00'da teslim alıp Pazar günü saat: 17.00'de teslim etmek, dini bayramların 2. Günü saat 13.00'da teslim alıp aynı gün saat 17.00'de teslim etmek sureti ile" şeklinde kişisel ilişki düzenlendiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ortak çocuk ile baba arasında "her ayın 2. ve 4. pazar günleri sabah saat 10.00'dan aynı gün akşam saat 18.00'e kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00'dan akşam saat 18.00'e kadar, babalar günü sabah saat 10.00'dan akşam saat 18.00'e kadar şahsi ilişki tesisine" şeklinde yeniden hüküm tesis edildiği görülmüştür. Kurulan kişisel ilişki az ve kişisel ilişkinin amacına uygun değildir. Çocuğun üstün yararı da dikkate alınarak daha uygun sürelerde yatılı kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde kişisel ilişki kurulması usul ve kanuna aykırı olup ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı-davalı kadın vekilinin tüm, davalı-davacı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.Davalı-davacı erkek vekilinin kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının B-) fıkrasının (1) inci bendinin hükümden çıkarılarak yerine 1 inci bent olarak "Hüküm fıkrasının 3.bendi yerine geçmek üzere: Velayeti davacı-davalı anneye verilen müşterek çocuk ile baba arasında, "her ayın 2 ve 4 cumartesi günleri sabah saat 10.00'dan pazar günü akşam saat 17.00'e kadar, dini bayramların 2.günü sabah saat 10.00'dan 3. Günü akşam saat 17.00'e kadar, her yıl temmuz ayının birinci günü sabah saat 10.00'dan yirminci günü akşam saat 17.00'a kadar ve her yıl yarıyıl tatilinin ilk pazartesi günü sabah saat 10.00'dan takip eden ilk pazar günü akşam saat 17.00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına" ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden...'a iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ...'ya yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.