RES katkı payı bedeli faturası kapsamında yapılan ödemeden sonraki bakiye kısım için borçlu olunmadığının tespiti istemi – Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, 2026/1397 E., 2026/1606 K.

6. Hukuk Dairesi 2026/1397 E. , 2026/1606 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1640 E., 2026/121 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/196 E., 2024/441 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı idare ile müvekkili şirket arasında 06.02.2012 tarihli Rüzgar Enerjisi (RES) Katkı Payı Anlaşması imzalandığını, 2022 yılında kapasite (güç) artışına gidilerek 30.12.2022 tarihinde de revize Katkı Payı Anlaşmasının imzalandığını, anlaşmanın 3. maddesi ve anlaşma dayanağı Yönetmeliğin 9. maddesinde belirtilen esaslara göre, katkı payının hesaplanması gerektiğini, ancak davalı tarafça anlaşmaya ve yönetmeliğe aykırı şekilde kümülatif olarak yapılan hesaplama sonucu KDV dahil 39.340.917,33 TL bedelli fatura düzenlendiğini, müvekkili şirketçe faturaya itiraz edilerek faturanın ödeme süresi dâhilinde, yasal hesaba göre ödemesi gereken itiraz edilmeyen KDV dahil 10.414.507,15 TL'yi davalıya ödediğini ileri sürerek 39.340,917,33 TL bedelli faturanın, KDV dahil 28.926.410,18 TL'lik kısmından müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı şirketin teklif mektubunda RES katkı payı tutarının, teklif yılından ödemeye esas üretim yılına kadar TÜİK tarafından Ocak ayında açıklanan yıllık TÜFE oranında güncelleştirilerek ödenmesini kabul ve taahhüt ettiğini, RES katkı payının, teklif mektubu ve bu çerçevede hazırlanan RES katkı payı anlaşması ortak değerlendirilerek teklif yılı üzerinden kümülatif TÜFE güncellemelerini yansıtacak şekilde hesaplandığını, bu hesaplamanın zamana yayılan borçlanmalarda herkes tarafından bilinen, uygulanan, teamüllere uygun bir uygulama olmasının yanı sıra akla, mantığa da uyan bir hesaplama şekli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan 06.02.2012 tarihli RES Katkı Payı Anlaşması'nın 12.08.20 15... .12.2022 tarihinde revize edildiği ve yeni RES katkı payı anlaşmaları akdedildiği, revize edilen anlaşmaların 3. maddesi ve diğer maddelerinin 06.02.2012 tarihli anlaşmanın 3. ve diğer maddeleri ile birebir aynı olduğu, bu maddede şirketin bağlantı hakkı kazandığı RES projesinde üretilecek her bir kWh elektrik enerjisi üzerinden 2,9 kr/kWh olarak belirlenen yarışma sonucuna esas toplam RES katkı payı tutarının kr*E*TÜFE yöntemi ile davalı tarafından hesaplanacağı, davalı şirketçe düzenlenen faturada davacının verdiği teklif birim fiyatının 2011 yılından itibaren yapılan kümülatif güncellenmiş değerinin esas alındığı, yapılan yarışma kapsamında alınan teklif mektuplarındaki hususlara bilahare yapılan RES Katkı Payı Anlaşmalarında yer verilmediği, her ikisi tacir olan tarafların serbest iradeleriyle imzalamış oldukları anlaşma hükümleri ile bağlı oldukları, yönetmelik ve sözleşme hükümlerine göre güncellemede sadece faturaya konu döneme ait yıllık TÜFE oranının kullanılmasının öngörüldüğü, buna göre davaya konu 2022 yılı üretimine ait faturanın sözleşmede yer alan 2,9 krş/kWh birim fiyatın 2022 yılı TÜFE oranına göre, güncellenerek davalı şebekesine verilen enerji miktarı üzerinden RES katkı bedelinin toplam 10.414.507,15 TL olduğu, bu miktar bedelin davacı tarafça ödendiği, dava konusu fatura kapsamında davacının 28.926.410,18 TL borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; RES Katkı payı tutarının teklif yılından ödemeye esas üretim yılına kadar TÜFE oranında güncellenerek hesaplanması gerektiğini, tüm mevzuatın, taahhütnamenin, teklif mektubu formunun ve sözleşmenin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, sözleşme içeriğinde kümülatif ifadesi bulunmasa dahi TÜFE ifadesinin yer alıyor olmasının hesaplamanın güncellenerek yapılması gerektiği anlamını taşıdığını, formülde yer alan kr ibaresinin ise bir önceki yıl enflasyon oranında artmış ve bu nedenle değişmiş olan birim fiyatı ifade ettiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, RES katkı payı bedeli faturası kapsamında davacı tarafından yapılan ödemeden sonraki bakiye kısım için borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.04.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.